Fijn een stukje rijden…

Echt een lange rijdag vandaag, 800 kilometer! We rijden van Californië door Nevada naar Idaho. Het deel in Nevada noemt men ook wel de Loneliest road in America. Dit gaat dan om highway 50, die volgt deels de trail van de Pony Express, de postbezorgers uit 1860. Wij rijden deze 50 voor een klein deel en gaan verder over interstate 80. Die gaat iets sneller en gaat eigenlijk  parallel aan de 50. Alleen met een flink aantal mijlen ertussen. En weer geen wolkje gezien en werd het 29 graden.
We hebben weer heerlijk geslapen, dit hotel is echt een aanrader! Ook lekker geurende douchespulletjes hebben ze. Het inbegrepen ontbijt is niet veel maar wel heel erg lekker. Lekkere Tazo muntthee bijvoorbeeld. Erna gaan we naar de Jamba Juice. Tja, wanneer die praktisch op steenworp afstand van je hotel zit, moet dat een teken zijn natuurlijk…! En ja hoor Robert-Jan, ik ga weer voor een overheerlijke mix van versgeperst wortel- en sinasappelsap ;-)…en ook weer een tarwegras (inderdaad Petra, wheatgrass). Hier schijnen veel goede voedingsstoffen in te zitten, die jagen vast de verkoudheid in hoog tempo weg…Hoewel dit ook lukt door hier te zijn en de zon. Zelfs Eugene neemt er eentje. Sommige mensen vinden het vies smaken, wij niet.
Dan is het tijd om te tanken. Voor $ 3,99 per gallon.

Erna kopen we lunch bij de Safeway. Lekkere broodjes, pepperjack kaas en watermeloen en ananas. Er zal vandaag onderweg vast niet veel gelegenheid zijn om iets te eten te kopen, en dat is ook de reden dat we de koelbox hebben. Kunnen we het ook fris houden. Wij vonden South Lake Tahoe erg leuk. We willen dus nog wel eens terug voor een wat langere tijd. Het is heel sfeervol met veel naaldbomen en houten chaletachtige huizen. In de winter komt men hier om te skiën, dus dat sfeertje heeft het wel.
Onderweg maken we nog wat stops om foto’s van het meer te nemen:


Dit deel van de route gaat door de bergen en is erg mooi:

In Carson City gaan we naar een Walmart voor nog wat inkopen (goede mascara is hier zo goedkoop bijvoorbeeld…nog geen $ 5,-) en de Starbucks voor het gebruikelijke ontbijt. Dit drinken en eten we buiten in het zonnetje op. Inmiddels is het toch alweer 10.00 uur als we verder rijden. Kun je nagaan, we waren om 6.00 uur wakker! Lekker snel zijn we……
Vrij snel gaat de weg over van naaldbomen naar kaal en gele vlaktes en heuvels en bergen. Onderweg zien we bergen in alle kleuren en soorten. Goudgeel, van licht- tot donkerbruin, groen. Zelfs rood komen we tegen. En ook vreemde rotsformaties. Soms is het net alsof iemand een hand stenen neer heeft gegooid. En altijd verbazen we ons weer over het feit dat er toch echt mensen wonen in dit soort lege stukken land. Lijkt zo eenzaam?:



Rond een uur of een maken we een stop op een rest area met heel mooi uitzicht om de lunch op te eten. Het smaakt weer zalig! Ze hebben hier picknickbankjes maar die zijn overdekt en zitten niet zo lekker. Wij willen graag wat zonnestralen meepikken.

Dus haalt Eus de zojuist bij de Walmart voor $ 9,- gekochte stoeltjes uit de auto. Hebben we afgekeken van Agnes en vonden we een heel goed idee!:


Het is toch wel heel bijzonder om dit op je tomtom te zien staan, volgende afslag over 486 km:

En er zijn heel erg veel eindeloze stukken weg die wel nergens lijken op te houden. Het is een lange afstand vandaag en toch voelt het anders dan in Europa. Veel relaxter omdat er veel minder verkeer is:




We hebben ook een klein stukje gefilmd, muziek is beetje hard dus schrik niet wanneer je op play klikt….:

Tomtom heeft het qua tijd altijd fout, dus waar de aankomst tijd bij vertrek uit Tahoe stond op 19.45 uur, komen we uiteindelijk iets voor 18.00 uur aan. Alleen is het hier een uur later, dus toch alweer 19.00 uur. Zucht, handig hoor….Ik heb zin in beweging, en de fitnessruimte blijkt direct naast onze kamer te zijn! Erna een snelle douche en gaan we eten bij de Outback. Vorig jaar stond dit nog niet op de kaart, dus er is een nieuw tonijn hoofdgerecht op te vinden. Ook Ahi tuna maar dan overgoten met een saus, op een “bed” van rijst en met groenten ernaast. Ik vind de combi niet zo geslaagd en eet alleen de tonijn (die wel heel lekker is hoor) en schraap de meeste saus er af. Volgende keer neem ik zoals ik al eerder heb gedaan het voorgerecht ahi tuna als hoofdgerecht. Die combinatie klopt perfect!

De kamer in deze Hilton Garden is is trouwens weer prachtig. Het bed kun je harder/zachter instellen, dus dat moet wel een goede nachtrust worden lijkt me. Inmiddels is het hier 23.00 uur en is het tijd om dat bed eens te gaan uitproberen.

Morgen weer een lange dag, hoewel iets minder lang dan vandaag. We gaan naar Yellowstone waar we 4 nachten slapen!! Dus mocht er de komende dagen geen update op het weblog zijn, dan komt dat omdat we er geen wifi hebben. Het is tenslotte redelijk middle of nowhere. In de gehuurde cabin zou wifi moeten zijn, maar of het werkt? Misschien dat Erwin en Ingeborg dit weten. Dankzij hun zijn we bij deze cabin uitgekomen. Zij hebben ‘m namelijk al eerder gehuurd.