Monterey

Natuurlijk schrijf ik dit weblog voor het slapen gaan, maar begint het verhaal in de ochtend. Het is nu wel al zo laat dat ik graag wil schrijven, mijn belevenissen moeten er toch uit….., maar ik zou ook heel graag gaan slapen. Er zijn zoveel plannen voor morgen (we zijn in San Francisco!). Maar hier komt ie:
We beginnen bij het wakker worden. Ik had in Monterey een heel eenvoudig motel geboekt wat wel goede reviews had. En dat stelde niet teleur. Inderdaad eenvoudig maar super schoon, betaalbaar en op loopafstand van Fishermans Warf in Monterey. Americas Best Value Inn, Stagecoach Lodge. We beginnen met het halen van het gratis ontbijt, wat hier echt niks bijzonders is. Dus ik neem niks en Eugene neemt een droog croissantje. Dus vinden we dat we wel weer eens naar de Starbucks mogen! Beiden een skinny cinnamon dolce latte. Lekker!! Het motel is dicht bij zee, dus weer eens mistig daar. Het winkelcentrum met de Starbucks ligt 3 minuten rijden het land in, dus stralende zon. Dit is toch echt een heel raar verschijnsel….


En omdat er een openlucht winkelcentrum aan vast zit, lopen we daar natuurlijk toch even door heen. En er is een Hollister!! En die heeft afprijzingen en daarop dan nog 30-50% extra korting. Leuk, leuk. Ik hoop twee hemdjes en 2 t-shirts voor heel weinig.
Inmiddels is het al bijna 12 uur, dus we hopen dat de mist is weggetrokken bij de zee zodat we plezier hebben van het fietsen. Gelukkig blijkt dit zo te zijn! Het is prachtig op Cannery Row, strakblauw en lekker warm. Eugene vindt het wel eens een goed idee een tandem te huren. Ik weet het zo net nog niet…….Maar een tandem is toch de uiteindelijke keuze. En dat blijkt nog flink wennen! Ik wil voorop, iemand moet natuurlijk de leiding hebben…..! Hahaha. Het is echt heel zwaar fietsen. Ik dacht altijd dat met z’n tweeën makkelijker zou zijn. Maar dat is echt niet zo! Veel gaat ook heuvelop en we hebben fikse tegenwind op de heenweg.
Het is niet echt mogelijk gracieus, met de verkeerde kleding aan, op een iets te hoog zadel van een tandem te stappen……:

In Monterey is een mooie bike lane, en die rijden we af tot Ocean view boulevard en via de Sunset drive (leuke namen allemaal…!) rijden we door de Pacific Grove Gate van de  17-mile drive Met de auto kost deze prachtige route rijden $ 9,50. Met de fiets mag je gratis rondrijden. Hier wonen echt de rich&famous. De (land)huizen die je hier ziet zijn ongelofelijk. Ook zijn hier veel golfbanen waaronder het wereldberoemde Pebble Beach. Een rondje golf kost hier $ 600,-!! (dank je wel Robert-Jan voor die informatie!). Overigens is de onderstaande foto niet van Pebble Beach, maar van een van de andere banen. We zwaaien gezellig naar de golfers die hier bezig zijn. Die gezellig terugzwaaien en lachen en dingen roepen die we niet verstaan…..Misschien wil een van hen ons wel adopteren…….? Het is hier tenslotte wel mooi wonen!

Op onderstaande foto is goed te zien dat er een blauwe lucht in de verte boven Monterey is……:

Want een nadeel aan hier fietsen……hier is er weer dichte mist. Dus het is ook best fris….


Maar de uitzichten zijn onbeschrijfelijk mooi. De zee is zo krachtig en ruig. De golven variëren van donkerblauw tot groen/blauw. En er zijn heel veel rotsen in het water. Ook zien we veel verschillende vogels, zeeleeuwen, otters en natuurlijk weer eenhoorntjes.
De grijze wolk is al zichtbaar in de verte:




We fietsen tot aan Seal Rock……waarom die rots toch die naam heeft……?:


Ik kan de buikjes echt niet negeren, dus sorry jullie moeten daarin delen met me….:

Lief hoor, zo bij elkaar!:

Eugene zat lui achterop, dus die had alle tijd om een filmpje te maken…….!:
We leveren met een bezwete rug de tandem in na 1 uur en 3 kwartier. We hebben dan ong. 27 kilometer gefietst. Dus ook vandaag weer geen sportschool nodig! We vinden dat we wel een frappuccino mogen hebben, dus lopen de Starbucks binnen. De auto staat geparkeerd voor $ 8,- voor de hele dag, dus we moeten hier nog wel even gebruik van maken!
Cannery Row in Monterey is een heel toeristisch maar ook wel leuk geheel. De naam komt van de sardientjes visserij die in de jaren 50 ineens droog viel doordat de visjes op waren door overbevissing. Ook zie je overal de schrijver John Steinbeck terugkomen die een aantal van zijn romans hier heeft laten afspelen.


Mooie brandweerauto’s hebben ze hier in de VS toch altijd. Altijd glimmend gepoetst, echt de trots van de brandweer! Mensen willen ook met de brandweermannen op de foto…dat hoeft van mij dan weer niet:

Ook hier schitterende uitzichten op de oceaan (wat is ie toch mooi helder):

En beestjes:

En dit vind ik gewoon een leuk plaatje….de vlag van de VS en die van Californië voor een palmboom en een blauwe lucht:

En zomaar leuk (wel mijn lievelingskleur…):

Dan is het echt hoog tijd (want al 3 uur geweest) voor de rit naar San Francisco waar we de laatste twee nachten van deze fantastische vakantie gaan doorbrengen. We doen uiteindelijk ruim 3 uur over deze rit. We slapen in een simpel Travelodge motel (Travelodge at the Presidio) wat ook weer hele goede reviews kreeg. Gratis parkeren ook, want hier in SF al een enorme uitzondering is ($ 40,- - $ 50,- per nacht is niks!). Ja eenvoudig maar zeer goed verzorgt. En Raymond van de frontdesk, die zichzelf concierge noemt en deze taak zeer serieus neemt, brengt mij wel ruim een half uur bij wat ik toch vooral niet mag missen hier in SF. En hier komt hij mee nadat hij naar mijn voorkeuren heeft gevraagd. Jee, wat heeft die man een passie voor zijn stad, echt zo enthousiast! Ook wil hij niet dat we ergens gaan eten zonder hem te vragen waar het goed is. Nadat we de koffers op de kamer hebben gezet is het al half 8. We willen dus eigenlijk in de buurt eten en vragen hem wat hij zou doen. Hij wil weten waar we trek in hebben en noemt een straat (Chestnut street/Steiner street) waar 47 restaurants zitten. Hij laat weten welke we wel en beter niet kunnen nemen. We besluiten een Italiaans restaurant uit te proberen, en mijn hemel, wat hebben we daar lekker gegeten!! Tussen de “locals” wat altijd een goed teken is. Foto van mijn voorgerecht en erna de telefoons ver weg in de tas gestopt….:

Dit alles is op een kwartiertje lopen van het motel. Als we daar weer terugkomen zien we wasberen op de trap! Die komen volgens Raymond uit het park wat hier achter is. Het is een moeder met twee jongen. Zo leuk! Helaas geen goede foto van:

Inmiddels natuurlijk weer veel te laat…..! We hebben zoveel plannen morgen, hadden we hier maar meer dan een dag! We vinden het trouwens nog steeds heel leuk om reacties te krijgen en te lezen. Ook aan het eind van de vakantie!