Geen beren wel de Beartooth Highway

Deze ochtend geen rustig wakker worden in de cabin van zonnestralen door de raampjes en een roze zonsopkomst, kabbelende beekjes, fluitende vogeltjes. Nee, vandaag is de wekker een boze Eugene want de echte wekker is niet afgegaan om 5.00 uur, dus is het 6.15 uur wanneer hij letterlijk wakker schiet en binnen 10 minuten de koffers in de auto heeft…..En ik was toch al niet zo lekker gaan slapen want wifi in de cabin was al die tijd al matig maar het lukte wel. Maar voor het slapen gaan lukte uploaden dus niet. Ik geef natuurlijk niet na een poging al op, dus blijf iets te lang aanmodderen en ga dus veel te laat slapen. Je kunt dus rustig zeggen dat de stemming er iets minder in zat om 6.15 uur deze morgen….. Bang dat we te laat zijn, immers hoe vroeger je in Yellowstone bent hoe groter de kans op dieren/beren!

Maar gelukkig duurde die stemming niet lang. We rijden met de laptop naar de Wildflower. Nee, niet om voor een dichte deur te kwijlen naar onbereikbaar ontbijt, maar omdat het internet hier zo sterk is. Inderdaad binnen 2 minuten staat het weblog erop…..Dan rijden we verder en ebt het ongenoegen snel weg. Hoe kan het ook anders!

Al met al zijn we nog redelijk vroeg in het park, maar het is wel al licht. We willen echt heel graag een beer zien. We hebben daar al veel voor gedaan, wandelingen, later op de avond kijken. Inderdaad zoals Robert-Jan zo mooi schrijft, we zien heel, heel veel “bearstones”  . Maar geen echte beer hoor. We rijden door Lamar Valley, die veel wildlife heeft. Op een plek staan wel heel veel mensen met verrekijkers en enorme telelenzen, maar nadat we het vragen blijkt dat ze hier staan omdat hier gisteren beren waren….maar nu dus niet…..een aantal pakken de spullen dus ook alweer in, hebben het opgegeven. Nou ja, we komen nog terug in Yellowstone en gaan nog naar Grand Teton national park. Dus wie weet. Wel zien we enorm veel bison, echt hele kudde’s. Ze steken op hun gemakje de weg over. Zo grappig om te zien! Ze hebben *** aan alle auto’s die netjes staan te wachten (en te genieten hoop ik). Hier een heel kort  filmpje van het oversteken der bizons…

Er zijn ook best veel kleintjes tussen en die rennen echt als spelende honden achter elkaar aan. Wat een leuk gezicht is dat! Verderop is een kudde de rivier aan het oversteken. Eentje staat nog in de berm en begint wat later aan de oversteek. Ik sta naast de auto foto’s te maken, komt ie ineens recht op me af! Ik snel de auto in natuurlijk, loopt hij echt pal langs mijn raampje. Heb de foto zonder inzoomen gemaakt! Spektakel!

We rijden verder en rammelen inmiddels want we hebben nog niks gegeten. We gaan de Beartooth Highway en de Beartooth pass rijden.  Genoemd naar deze bergtop, die duidelijk wel wat wegheeft van de tand van een beer.

Helaas is er op de weg vanuit Yellowstone  naar de Beartooth niks open, dus delen we een overgebleven muffin van gisteren en drinken water. De weg is heel erg mooi. Op aanraden van Sarah stoppen we bij Island Lake voor een mooie trail langs het meer. Ze liet ons op de kaart zien dat wanneer we ook langs het tweede meer zouden lopen, we een waterval zouden zien. Alleen zien we hier overal waarschuwingen dat je in grizzly gebied bent. En dit keer hebben we geen bearspray want die we hadden was van Sarah. En het is hier vrij rustig, op de trail komen we zelfs niemand tegen. Er zijn alleen twee mensen in een kano op het meer. Dus we lopen hardop pratend door de stille natuur (ook zonde van de stilte trouwens….) helemaal langs het eerste meer. Wanneer we halverwege het tweede meer zijn, komen er naar mijn zin te veel bomen en durf ik niet verder. Stel je voor….ik wil ze graag zien hoor die beren, maar liever vanuit veilig blik…….Het was hoe dan ook een prachtige wandeling van ruim een uur.

Hierna begint de Beartooth pass. We klimmen steeds hoger en het wordt dus ook steeds kouder. We stoppen regelmatig op uitzichtpunten en die zijn werkelijk adembenemend. De weg zelf is vanwege sneeuw maar een paar maanden per jaar open. En wat een gigantisch project moet het aanleggen van deze weg geweest zijn! Heel in de verte is de Bears Tooth piek weer te zien  (ongeveer midden op de foto):

Zelfde punt maar dan met groothoek:

Oké dan, voor de liefhebbers van de minibeertjes en omdat ie weer zo lief poseerde:

Ook hier altijd weer gesprekjes, waar kom je vandaan, hoe lang blijf je hier. Vind je het mooi in de USA? En of ze onze foto zullen nemen……We moeten geloof ik wel eens een andere pose gaan verzinnen…..

Na de pas is de weg wat minder spectaculair richting eindbestemming Cody, Wyoming. Daar aangekomen kijken we onze ogen uit in het gereserveerde bed & breakfast.  De Southfork B&B. Wat een enorm huis hebben eigenaren Brian en Donna! Rondom weiden en bergen. Brian zit ons al voor het huis op te wachten en staat op met een “hello Ingrid, welcome”. Op de voordeur hangt ook “welcome Eugene & Ingrid from the Netherlands”. Daarna laat hij het huis zien, en de gedeeltes die voor algemeen gebruik zijn. Er is echt aan alles gedacht. Een bargedeelte met allerlei soorten drank, daar is ook TV. Er hangen allemaal dode dierenkoppen aan de muur….. Brian vertelde dat hij zelf ook jaagt….. Benieuwd wat er morgenochtend door de sausage zit bij het ontbijt…..Onze kamer is prachtig en bestaat uit twee ruimtes. Een zitgedeelte en een trapje op daar is het slaapdeel. Het bed ziet er lekker uit! ook de badkamer heeft echt alles wat je maar nodig zou kunnen hebben. Wat een oog voor detail, echt niks is overgeslagen.

 

Brian heeft 11 paarden staan (12 would be to many……..haha). Hij raadt ons een goed restaurant in town aan (zonder reservering moet je soms wel een uur wachten…jaja….), en maakt er een reservering voor ons. Fijn, want we hebben echt trek, haast niks gegeten vandaag! Het blijkt er inderdaad druk maar verder vinden wij het er redelijk.  Gelukkig valt er er op mijn bord te lezen wat ik aan het eten ben! Als we weg gaan, staat er inderdaad een lange rij te wachten.

En Eus kan echt niet meer rijden na deze “halve liter” frozen margarita, dus ik mocht ons naar huis rijden! Op de menukaart staat ook dat ze er maximaal twee aan je serveren….

We lopen nog even door het gezellige straatje waar je overal cowboyboots en dergelijke kunt kopen. En we lopen nog even een gallery van een fotograaf binnen waar werkelijk de prachtigste foto’s hangen. Zou wel willen dat ik dat zo kon!

Terug in de bed & breakfast praten we nog even met Brian en Donna maar zoeken vroeg onze kamer op. Morgenochtend om 8 uur mogen we aan het ontbijt zitten! Erna gaan we weer door Yellowstone, nu vanaf een hele andere kant (Lake Yellowstone) en dan door Grand Teton naar Jackson, Wyoming waar we twee nachten blijven.

En in Nederland is Eugene zijn moeder Riet vandaag jarig! Lieve Riet, we weten dat je meeleest. Van harte gefeliciteerd!!! Dikke kus xxx! We weten niet of we kunnen bellen want we hebben hier heel vaak geen bereik.