The Tetons en Jenny Lake

We worden weer eens heerlijk vanzelf wakker om 7.00 uur voordat de wekker afgaat. Het is koud (we zitten hier vrij hoog) maar strakblauw. Eerst maar eens het gratis ontbijt uitproberen. Dit is het gebruikelijke wat je in de meeste Amerikaanse hotels/motel krijgt (als er al ontbijt is). Bagels, muffins, oatmeal, cornflakes en een yoghurtje. Natuurlijk koffie/thee/jus. Niet slecht en het is in ieder geval gratis…
We lopen eerst even naar de farmers market. Maar dat is een echte farmers market met alleen maar eten.  En het is echt koud in onze korte broek (even later is het gewoon 26 graden!)! Er lopen op dit tijdstip mensen rond met mutsen op en handschoenen aan. Waarschijnlijk kun je de toeristen herkennen aan hun korte broek…..haha! We halen een cappuccino to go en rijden dan naar Grand Teton NP.  Het is werkelijk weer prachtig want de lucht is blauwer dan blauw. De zon schijnt uitbundig en dat is echt een feestje, zeker gezien de berichten de we doorkrijgen over het slechte weer in NL. We voelen ons bevoorrecht hoor!


Het plan was dus om naar Jenny Lake te gaan en daar de trail naar de Hidden Falls te gaan lopen. We parkeren de auto bij de plek waar je ook de boot naar de falls zou kunnen nemen. Maar dat doen wij niet. Wij gaan als echte “die hards” natuurlijk gewoon lopen! En dan nemen we niet de korte kant om het meer. Nee we beginnen bij de lange kant! Uiteindelijk vinden we ons toch wel echte bikkels, want het is een behoorlijk eind lopen. We zijn het hele meer rond gegaan, terug zijn we dus ook gaan lopen. Alles bij elkaar zo’n 13 kilometer!
De route is echt heel erg mooi. De berg die het meest in het oog springt heet Teewinot Mountain van 3757 meter hoog. Deze heeft zijn naam gekregen van de Shoshone Indians en de naam zou zoiets betekenen als “vele pieken” . Het is echt een prachtig gezicht die mooie berg te zien aan de rand van het glasheldere blauw/groene water van Jenny Lake.





We zien een vogel, ik denk een Osprey? (foto met dank aan de telelens, kun je nagaan hoe ver ie in ‘n boom zat…):

Sommige stukken van de route vind ik weer spannend want zijn best rustig. En weer overal beerwaarschuwingen (“be bear aware”….). Maar niks natuurlijk (gelukkig….). Maar de route is genieten, van de prachtige uitzichten, de blauwe lucht, het meer de heerlijke geur van dennenbomen. We komen 1 man tegen die ons waarschuwt niet in “roadapples” te stappen?? Huh?? Blijkt ie het over paardenmest te hebben. Klopt wel, het ligt er vol mee, zijn kennelijk net paarden voor ons over dit pad gegaan! De weg naar boven naar de waterval is wel heel druk. Dit stukje is immers vrij makkelijk te bereiken, omdat je het dus met de boot kunt bereiken. Het is wel erg mooi om langs het verloop van de waterval naar boven te lopen naar waar deze echt naar beneden komt, Het water is zo blauw!:


De waterval zelf is ook het aanzien wel waard….:



Op film komt het beter over dat via foto. Het is echt superdruk op dit punt want iedereen wil natuurlijk kijken en foto’s maken! Dan klimmen we verder naar Inspiration Point, daar is het al wat rustiger. Vanaf hier moet het uitzicht over Jenny Lake en de vallei prachtig zijn. En wij willen weleens zien wat we al gelopen hebben, en nog gaan lopen! Ook hier op de weg naar boven weer schitterende uitzichten op Teewinot mountain:

Ik heb wel een beetje hoogtevrees…..

Maar de beloning is een schitterend uitzicht! Het meer is zo groot dat ik het zelfs met de groothoeklens er niet helemaal op krijg. We zijn trots op onszelf als we zien wat we allemaal hebben gelopen!



En een niet echt bang en heel brutaal minibeertje! Hij kwam gewoon echt zelf op dat koekje af en nam gewoon een hap! En ik moet van Eugene schrijven dat er geen commentaar op zijn benen mag komen. Nee, hij heeft ze inderdaad niet geschoren……en net twee uur door zand en aarde lopen ploegen dus wat een stof erop! Later op de dag heeft hij ze heus netjes gewassen….haha



We klimmen weer naar beneden en maken de ronde om het meer helemaal af.

We zijn wel blij wanneer we de auto weer zien! We hebben dorst als een paard, hoewel we water bij ons hadden. Maar water heb je altijd te weinig bij je! Zwaar om mee te sjouwen, ik had nu al anderhalve liter voor ons beiden in mijn rugzak. Dat was mooi boven op de berg al op! We rijden een stuk verder het park in naar een uitzicht punt met de naam Oxbow Bend. Ik had gelezen dat dit een mooi punt is om foto’s te maken. Het is een bocht in de rivier genaamd “Snake river” waar je wanneer er geen wind is, de bergen (de grote is mount Moran) mooi in het water ziet weerspiegelen. Er is bij mij wel wind…..maar toch wel mooi fotopunt. Ook is het inmiddels ruim tijd voor lunch (het is al 3 uur) dus is dit ook een mooie plek om het tijdelijk kampement weer eens op te zetten. We hebben nog fruit van gisteren, heerlijke watermeloen, bosbessen en frambozen.

We zien nog een adelaar vliegen. Er is een nest aan de overkant van de rivier. Ik weet niet zeker welke soort, ik zie in ieder geval geen witte kop. Maar hij of zij blijft ver uit de buurt. Weer met dank aan de telelens van Patrick, en vervolgens erg uitgesneden en vergroot:

Erna rijden we lekker terug naar de Ranch Inn waar we het stof van ons afwassen en door dit leuke stadje in western sfeer gaan lopen.

Het centrum is niet groot, maar paar straatjes. Maar wel heel sfeervol:

En natuurlijk ook weer iemand die van “the two of you” een foto wil maken…

We kijken wat rond in de winkeltjes. Eugene koopt een trui en ik drie (!!) mooie leren riemen in een zaak die alles 70% heeft afgeprijsd omdat ze er mee gaan stoppen. Ik blij, zie ze elders namelijk voor de volle prijs hangen! Verder hebben ze overal heel veel grappige Jackson/Wyoming dingen.
Een hele muur t-shirts:



En een t-shirt wat ik echt wat voor Eugene vind aangezien hij de hele week al loopt te roepen dat ie beertjes wil zien, over beren loopt te zingen (“wat je van, beren leren kan” enz. enz. Hoop dat dit nu eindelijk stopt…..haha). Hij koopt ‘m overigens niet:

Sexy onderbroeken en nachtkleding…..:

Onzin voor in de kerstboom:

Zelfs de parkeerplaats van Albertsons supermarkt doet mee in de sfeer. Door dit bord kun je onthouden waar je je auto hebt gezet:

In de Alberstons kopen we avondeten. Ik neem een bakje sushi en Eugene houdt het bij de crackers en pepperjack kaas. Morgen gaan we voor heel even naar de drukker bewoonde wereld van Sandy bij Salt Lake City! De rit er naar toe gaat langs Bear Lake waar als het goed is (heb ik uit betrouwbare bron vernomen) hele lekkere dingen in de vorm van frambozen zijn! Voor  nu welterusten en voor jullie goedemorgen!