Highway one

Ja, slapen is echt heel goed hier in Pismo Beach. Helaas kan het ook goed mistig zijn, zie ik als ik de gordijnen opendoe. De zwemkleding van gisterenavond lag op het balkon te drogen, maar is nog net zo nat! We gaan ontbijten, het is hier gewoon hartstikke druk. We doen vanmorgen een beetje rustig aan, ook al in de hoop dat de mist toch nog zal verdwijnen….. Dus zitten we pas om 10.30 uur in de auto. De route gaat weer via San Luis Obispo, waar we gisteren ook al waren. En ja, dan kan Eugene de Jamba Juice toch niet zomaar voorbij rijden! We stoppen dus voor het gebruikelijke recept en drinken dat heerlijk in het zonnetje op.

Dan rijden we weer verder, en de route brengt ons weer richting de kust. Helaas zijn de wolken nog niet weg. We zien een grote grijze wolk hangen!

Inderdaad rijden we zo weer de grijze omgeving in. We laten ons hierdoor niet tegenhouden en rijden na een gevoel van teleurstelling snel weg te hebben gewerkt gewoon door langs highway 1. We houden ons voor dat we heel veel geluk hebben gehad de eerdere twee keren dat we deze mooie route mochten rijden. Toen hadden we prachtig weer, terwijl deze weg er om bekend staat dat er vaak mist/wolken zijn. Het blijft wel heel gek om te zien. Kijk ik links (waar de zee is) dan is het daar een ondoordringbare grijze massa, en rechts zie ik grote strakblauwe stukken lucht! Ik vraag  me af hoe dit fenomeen precies ontstaat, maar kom er niet achter na wat (kort) zoekwerk.

Weer zo’n lief buikje…..

We zien onderweg bij San Simeon, net voorbij Hearst Castle (nee, Eugene wil niet mee om dit te bezoeken, en we vinden $ 25,- pp ook wel beetje prijzig) de elephant sea lions liggen.  Deze dieren hebben het echt heel erg zwaar, en het is zeer vermoeiend om naar ze te kijken….Al dat drukke gedoe….

We rijden de mist uit en in. Zodra we hoger de heuvels in rijden of een klein beetje landinwaarts, rijden we direct in de zonneschijn en zien we een wolkendek over de oceaan liggen. Je weet dat de zee er moet zijn, en je hoort ‘m ook, maar je ziet ‘m niet:

Bij Mc Way Falls, Julia Pfeiffer Burns State Park, stoppen we om de waterval die in zee uitkomt te kunnen zien. Hebben we dus al 2 keer eerder gezien……nu is het eerder mystic falls. Of zo iets!

Inmiddels is het wel al half vier geworden, dus we zijn blij dat we bij Nepenthe in Big Sur zijn aangekomen. Hier willen we namelijk lunchen. Het is een restaurant/winkel wat vrij hoog ligt. Hierdoor zitten we boven de wolken. Het uitzicht is adembenemend mooi. Het eten is lekker maar veel te duur, het uitzicht is waarschijnlijk bij de prijs ingegrepen……Dus dit dient gelijk als avondeten!

Deze vogel kwam steeds eten stelen:

Wel leuk hier:

Als we verder gaan rijden dan gebeurt er toch een klein wondertje: de wolken trekken zich terug! Jee, wat is het gelijk mooi!!!!

Een mooi strandje:

Eugene besluit even bij de golven te gaan kijken……resultaat: Eugene heeft een natte broek…..hij zegt dat dit komt omdat de golf er ineens heel snel was……of kan hij misschien gewoon niet zo snel rennen……

Eenmaal bij ons hotel in Monterey aangekomen, besluiten we lekker een stuk te gaan lopen. Naar het strand en vervolgens naar de pier waar heel veel restaurants zitten. Het ziet er mooi uit, met het licht van de ondergaande zon:

Pelikanen, ik kan er uren naar kijken. Hoe ze zich in het water storten, ze laten zich echt als een baksteen vallen! Zo grappig:

Op de pier is het gezellig rondkijken:

We moeten erg lachen om de zeeleeuwen. Ze liggen op een heel klein houten steigertje. Ze maken geluid, het lijkt wel alsof ze geen van allen elkaar een plekje gunnen op dat steigertje. En hoe doen ze het, hier op klimmen en dan nog slapen ook??:

Aan alle kanten rondom klinkt geroep van de zeeleeuwen. Ik heb er een filmpje van gemaakt, want het is zo grappig. We lopen weer terug naar het hotel. We hebben weer een lekkere wandeling van 2 uur gehad. We rijden nog even naar de Whole Foods om aardbeien voor Eugene en picco de gallo voor mij te kopen. Hier eten we van terwijl ik dit weblog schrijf. Nog twee volle dagen en dan moeten we vrijdag weer op huis aan! Morgen gaan we eerst in Monterey rondkijken of misschien wel fietsen en daarna door naar San Francisco.